خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق آزرده و محزون و غمین می بایدصاحب گنج گهر تلخ جبین می باید
۲
خیره چشمان هوس را ادبی در کارستحسن بی قید ترا چین به جبین می باید
۳
همچو خورشید به ذرات جهان گرم درآیگر ترا روی زمین زیر نگین می باید
۴
خشم ماری است که سر کوفته می باید داشتحرص موری است که در زیر زمین می باید
صفحهٔ ۱ از ۲