خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن آن روز که تشریف حیا می پوشیدعشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید
۲
بال پروانه اگر پاس ادب را می داشتشمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟
۳
یاد آن قرب که آن شعله بی پرواییبه صلاح من یکرنگ، قبا می پوشید
۴
چه شد آن لطف که گر برگ گلی می جنبیدزلف دامن به چراغ دل ما می پوشید
صفحهٔ ۱ از ۲