خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد
۲
نصیب صافدلان از جهان تماشایی استکجا به آینه نقش و نگار می چسبد؟
۳
ازان ز باغ برون سرو من نمی آیدکه گل به دامن او همچو خار می چسبد
۴
به روی آب بود نعل نقش در آتشچسان به دست بلورین نگار می چسبد؟
صفحهٔ ۱ از ۲