خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز چهره تو نگه داغدار برگرددنسیم، سوخته زین لاله زار برگردد
۲
کجا به دست من افتد، که پنجه خورشیدز طرف دامن او رعشه دار برگردد
۳
مدار بوسه ازان روی شرمناک طمعکه خضر تشنه ازین چشمه سار برگردد
۴
ز مار مهره به افسون جدا نمی گرددچگونه دل ز سر زلف یار برگردد؟
صفحهٔ ۱ از ۴