خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد
۲
همین ز جلوه آن شاخ گل خبر دارمکه اشک در نظر من گلاب می‌گردد
۳
چه عارض است که از پرتو مشاهده‌اشبه چشم جوهر آیینه آب می‌گردد
۴
اگر ز ساغر خورشید ذره سرگرم استز باده که سر آفتاب می‌گردد؟
صفحهٔ ۱ از ۳