خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گرددسواد زلف تو موج سراب می‌گردد
۲
تبسم تو به این چاشنی نخواهد ماندشراب لعل تو پا در رکاب می‌گردد
۳
مرا از آن لب میگون به بوسه‌ای دریابکه دم به دم مزه این شراب می‌گردد
۴
به جستجوی لبت آب خضر گرد جهانعنان گسسته چو موج سراب می‌گردد
صفحهٔ ۱ از ۴