خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نصیب خلق زیاد از نعم نمی گرددز بحر، آب گهر بیش و کم نمی گردد
۲
ز عشق پیروی راه و رسم عقل مجویکه خضر تابع نقش قدم نمی گردد
۳
ز شور حشر چه پرواست راست کیشان را؟مصاف مانع رقص علم نمی گردد
۴
زمین ز کاسه دریوزه، گر شود غربالفروغ گوهر خورشید کم نمی گردد
صفحهٔ ۱ از ۳