خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟
۲
اگر تو در نگشایی به روی من از نازبه آه من که در این حصار می‌بندد؟
۳
درین ریاض دل جمع غنچه‌ای داردکه در به روی نسیم بهار می‌بندد
۴
به رنگ و بوی جهان دل منه که وقت رحیلخزان نگار به دست چنار می‌بندد
صفحهٔ ۱ از ۴