خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چنگیان غیبی از راه خوش نواییتشنه دلان خود را کردید بس سقایی
۲
جان تشنه ابد شد وین تشنگی ز حد شدیا ضربت جدایی یا شربت عطایی
۳
ای زهره مزین زین هر دو یک نوا زنیا پرده رهاوی یا پرده رهایی
۴
گر چنگ کژ نوازی در چنگ غم گدازیخوش زن نوا اگر نی مردی ز بی‌نوایی
صفحهٔ ۱ از ۴