خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
۲
ز رستخیز خزان رنگ را نمی بازددعای من به دو دست آن نهال را دارد
۳
نه شبنمیم که بالین ز برگ گل سازیمسر بریده ما زیر بال را دارد
۴
بهار رفت و خزان آب زد بر آتش گلهنوز بلبل ما قیل و قال را دارد
صفحهٔ ۱ از ۲