خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟
۲
اثر مجو ز دعا تا دلت درست بودکه در شکستگی این بیضه بال و پر دارد
۳
پسر تلاش یتیمی کند ز حسن غریبصدف چه آبله ها در دل از گهر دارد
۴
کسی ز قید جهان همچو سرو آزادستکه با هزار گره دست بر کمر دارد
صفحهٔ ۱ از ۲