خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
۲
به عشق نسبت خاصی است ناتوانان راگهر علاقه دیگر به ریسمان دارد
۳
فراغ بال ز مرغان این چمن مطلبکه گر همای بود درد استخوان دارد
۴
فغان که آینه رخسار من نمی داندکه آشنایی تردامنان زیان دارد
صفحهٔ ۱ از ۳