خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
۲
خبر کسی که ازان حسن عالم آرا یافتبه هر طرف که کند روی، رو به او دارد
۳
به آبرو ز حیات ابد قناعت کنکه خضر وقت بود هرکه آبرو دارد
۴
به فکر پا سر آزادگان نمی افتدکه سرو، پای به گل در کنار جو دارد
صفحهٔ ۱ از ۵