خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
۲
ز انقلاب جهان فارغند بی مغزانکف از تلاطم دریا خطر نمی دارد
۳
به قدر تلخی محنت بود حلاوت عیشنیی که بند ندارد شکر نمی دارد
۴
صفای سینه ز اهل نفاق چشم مدارشب سیاه درونان سحر نمی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲