خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد
۲
امیدوار چنانم که جذب عشق مرامیان اهل هوس شرمسار نگذارد
۳
رسید نوبت خط، بیش ازین مروت نیستکه دست بر دل من آن نگار نگذارد
۴
چها کند به دل بیقرار من شوخیکه آب آینه را برقرار نگذارد
صفحهٔ ۱ از ۳