خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد
۲
ز روی کاتب اعمال شرم کن، تا کیبه نامه عملت حرف خورد و خواب برد؟
۳
زمان دولت تر دامنان سبکسیرستکسی چه شکوه شبنم به آفتاب برد؟
۴
من و جدایی ازان آستان، خدا نکند!مگر ز بزم تو بیرون مرا شراب برد
صفحهٔ ۱ از ۲