خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد
۲
کمال حسن ترا نقص اگر بود این استکه شیوه های ترا انتخاب نتوان کرد
۳
ازان ز روز حساب ایمنی که می دانیکه بیحساب تو ظالم، حساب نتوان کرد
۴
ظهور معنی نازک بود ز پرده لفظنظاره رخ او بی نقاب نتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳