خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتیزان سر رسد به بی‌سر و باسر اشارتی
۲
زان رنگ اشارتی که به روز الست بودکآمد به جان مؤمن و کافر اشارتی
۳
زیرا که قهر و لطف کز آن بحر دررسیدبر سنگ اشارتی است و به گوهر اشارتی
۴
بر سنگ اشارتی است که بر حال خویش باشبر گوهر است هر دم دیگر اشارتی
صفحهٔ ۱ از ۳