خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ایمقصود حسن توست و دگرها بهانه‌ای
۲
نقاش را اگر ز جمال تو قبله نیستمقصود او چه بود ز نقشی و خانه‌ای
۳
ای صد هزار شمع نشسته بدین امیدگرد تنور عشق تو بهر زبانه‌ای
۴
ای حلقه‌های زلف خوشت طوق حلق ماسازید مرغ روح در آن حلقه لانه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲