خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
۲
به بوی پیرهن مصر بد مرساد!که کار بسته ما را گرهگشا آورد
۳
ز تیغ، فیض دم صبح عید می یابدکسی که روی به سرمنزل رضا آورد
۴
غرور عشق زلیخا بهانه انگیزستوگرنه یوسف ما بندگی بجا آورد
صفحهٔ ۱ از ۳