خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد
۲
بود مصاف تو ای چرخ با شکسته دلانهمیشه شیر تو آهوی لنگ می گیرد
۳
مکش سر از خط تسلیم عشق کاین صیادبه دام موج ز دریا نهنگ می گیرد
۴
چه طالع است که شیرازه سفینه منمزاج اره پشت نهنگ می گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲