خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ملال در دل آزاده جا نمی گیردزمین ساده ما نقش پا نمی گیرد
۲
حریف پرتو منت نمی شود دل منز صیقل آینه من جلا نمی گیرد
۳
کجا دراز شود پیش این سیاه دلان؟که رنگ، دست غیور از حنا نمی گیرد
۴
سری به افسر آزادگی سزاوارستکه جا به سایه بال هما نمی گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳