خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد جادوی حرام و حق از جادوی بریبر تو حرام نیست که محبوب ساحری
۲
می‌بند و می‌گشا که همین است جادویمی‌بخش و می‌ربا که همین است داوری
۳
دریا بدیده‌ایم که در وی گهر بوددریا درون گوهر کی کرد باوری
۴
سحر حلال آمد بگشاد پر و بالافسانه گشت بابل و دستان سامری
صفحهٔ ۱ از ۳