خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر روز بامداد درآید یکی پریبیرون کشد مرا که ز من جان کجا بری
۲
گر عاشقی نیابی مانند من بتیور تاجری کجاست چو من گرم مشتری
۳
ور عارفی حقیقت معروف جان منمور کاهلی چنان شوی از من که برپری
۴
ور حس فاسدی دهمت نور مصطفیور مس کاسدی کنمت زر جعفری
صفحهٔ ۱ از ۳