خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
۲
نوای مرغ سحرخیز حالتی داردکه غنچه را دل شب زنده دار می سازد
۳
چراغ خلوت یکدیگرند سوختگانمرا چو لاله دل داغدار می سازد
۴
شکستگان جهانند مومیایی همدل مرا شکن زلف یار می سازد
صفحهٔ ۱ از ۲