خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
۲
چو شمع سبز درین باغ هرکجا سروی استز رشک قامت آن گلعذار می سوزد
۳
شهید لاله رخان را به جای شمع و چراغسپند شب همه شب بر مزار می سوزد
۴
مشو به سنگدلی از سرشک من ایمنکه آب در گهر آبدار می سوزد
صفحهٔ ۱ از ۳