خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
۲
ز آب، سبزه خوابیده می شود بیدارز دل به باده چه زنگ ملال برخیزد؟
۳
ز پای تا ننشیند سپهر ممکن نیستکه زنگ از آینه ماه و سال برخیزد
۴
ز داغ کعبه سیاهی نمی فتد هرگزز دل چگونه غبار ملال برخیزد؟
صفحهٔ ۱ از ۴