خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
۲
ز داغ نیست دل دردمند من خالیکه شمع از سر بیمار برنمی خیزد
۳
مجو ملایمت از مردم خسیس نهادکه بوی گل ز خس و خار برنمی خیزد
۴
کدام سرد نفس در میان این جمع است؟که مهرم از لب گفتار برنمی خیزد
صفحهٔ ۱ از ۴