خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد
۲
ز تندخویی خو خار بی گلی ورنهزخلق خوش گل بی خار می توانی شد
۳
اگر به خامشی از گفتگو پناه بریتونیز مخزن اسرار می توانی شد
۴
مده امان که صدف وا کند دهن به سوالچو بی سوال گهربارمی توانی شد
صفحهٔ ۱ از ۴