خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
۲
به شرح حال به حرف احتیاج نیست مراکه بوی سوختگی ترجمان من باشد
۳
لب سؤال به آب حیات تر نکنماگر عقیق لبت در دهان من باشد
۴
به بال کاغذی از بحرآتشین گذرمحمایت تو اگر پاسبان من باشد
صفحهٔ ۱ از ۲