خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد
۲
تو از نوای مخالف ز راست بیخبریوگرنه نغمه سرادر چمن یکی باشد
۳
ترا تعدد اخوان فکنده است به چاهوگرنه یوسف گل پیرهن یکی باشد
۴
یکی است پیش سبکروح زندگانی ومرگکه صبح را کفن وپیرهن یکی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳