خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۸۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند
۲
عیار آبله دست را که می داندنه قیمت گهرست این که جوهری داند
۳
درین بساط نشیند درست نقش کسیکه بوریا را دیبای ششتری داند
۴
نماز زاهد خودبین کجا رسد جاییکه چرخ سجده خود را سکندری داند
صفحهٔ ۱ از ۲