خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین ریاض دلی را که آب می‌سازندچو شبنم آینه آفتاب می‌سازند
۲
دلی که داغ و کباب از فروغ عشق نشددر آفتاب قیامت کباب می‌سازند
۳
چه ساده‌اند گروهی که از هواجوییز بحر خانه جدا چون حباب می‌سازند
۴
مده ز دست درین تنگنا عنان زنهارکه رشته را گره از پیچ و تاب می‌سازند
صفحهٔ ۱ از ۴