خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند
۲
به گرد کعبه بگردند بهر جامه نوبه روی آینه از بهر زر نگاه کنند
۳
به پیش پای خوداز کجروی نمی بینندبه هر که راست نهد پای کج نگاه کنند
۴
کلاه گوشه به خورشید وماه می شکنندچو داغ لاله اگر صفحه ای سیاه کنند
صفحهٔ ۱ از ۲