خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهدز عارض تو نظر آب آفتاب دهد
۲
مدار شرم توقع ازان حیانا ترسکه بوسه برلب پیمانه بی حجاب دهد
۳
ز دیدن در ودیوار مانعند مراکه ره مرا به پریخانه نقاب دهد
۴
امید هست که شیرازه گهر گرددفلک به رشته جانی که پیچ و تاب دهد
صفحهٔ ۱ از ۳