خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد
۲
میی که اهل شعورند داغ نشأه آنچرا کسی به فقیهان بی شعور دهد
۳
چو هست نقد میسر وصال دختر رزچرا به نسیه دل خویش کس به حور دهد
۴
چرا دلیر نباشند باده پیمایانکه جوش باده صدای هوالغفور دهد
صفحهٔ ۱ از ۳