خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳۹۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید
۲
خیال خال تو آمد به دل ز روزن چشمچنان که دزد به گلشن ز راه آب آید
۳
به زیر تیغ تو آهی برآورم از دلکه آب در دل آهن به اضطراب آید
۴
ز کوه ناله ما بی جواب برگردیدچگونه نامه مارا ازو جواب آید
صفحهٔ ۱ از ۳