خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دل خیال میانش به در نمی‌آیدز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید
۲
نظر ز عارض او برنمی‌توانم داشتبهشت اگر چه مرا در نظر نمی‌آید
۳
پیام لطف تو با عاشق اختیاری نیستگرفتگی ز نسیم سحر نمی‌آید
۴
به باددستی طوفان چه می‌کند لنگرشکیب با دل خودکام برنمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳