خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سینه ام نفس خوش برون نمی آیدنسیم خلد ز آتش برون نمی آید
۲
چه دیده است خدنگت ز سینه گرممکه از قلمرو ترکش برون نمی آید
۳
ز خوی سرکش خوبان ملایمت مطلبکه نخل موم ز آتش برون نمی آید
۴
در انتهای محبت خموش شد صائبهمیشه دود ز آتش برون نمی آید
صفحهٔ ۱ از ۱