خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گل محافظت رنگ و بو نمی‌آیدبه غیر لطف ز روی نکو نمی‌آید
۲
صفای حسن بتان از دل گداخته استز آب آینه این شستشو نمی‌آید
۳
ز جنبش مژه آسوده است قربانیتردد از دل بی‌آرزو نمی‌آید
۴
شود ز بخیه انجم فزون جراحت صبحعلاج سینه ما از رفو نمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳