خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو چشم شوخ ترا دیده‌بان نمی‌بایدکه آهوان حرم را شبان نمی‌باید
۲
شکوه حسن تو راه نگاه را بسته استگل‌عذار ترا دیده‌بان نمی‌باید
۳
نگاه حسرت اگر دست و پای گم نکندبرای عرض تمنا زبان نمی‌باید
۴
چه حاجت است به تدبیر، عقلِ مجنون رادرخت بادیه را باغبان نمی‌باید
صفحهٔ ۱ از ۳