خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیه‌دلی که ز دوران حضور می‌جویدمیان دوزخ سوزنده حور می‌جوید
۲
کسی که چشم تسلی ز آرزو داردعلاج تشنگی از آب شور می‌جوید
۳
چه ساده‌لوح فتاده است آبگینه ماز سنگلاخ حوادث حضور می‌جوید
۴
بسا که دست ندامت به سرزند آن کسکه تخم ریحان در خاک شور می‌جوید
صفحهٔ ۱ از ۳