خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کاشکی تو خویش زمانی بدانییوز روی خوب خویشت بودی نشانیی
۲
در آب و گل تو همچو ستوران نخفتییخود را به عیش خانه خوبان کشانیی
۳
بر گرد خویش گشتی کاظهار خود کنیپنهان بماند زیر تو گنج نهانیی
۴
از روح بی‌خبر بدیی گر تو جسمییدر جان قرار داشتیی گر تو جانیی
صفحهٔ ۱ از ۳