خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد
۲
چشم سیاه مست تو در مجلس شرابجام هلال را به سر آفتاب زد
۳
فریاد چون سپند ز یاقوت می کشدبرآتشی که تکیه دلم چون کباب زد
۴
در بحر موج خیز حوادث ز سرگذشتتا یک نفس به کام دل خود حباب زد
صفحهٔ ۱ از ۳