خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد
۲
زنهار محو شو که درین دشت راهروتا در ترد دست به منزل نمی رسد
۳
موج از حقیقت دل دریاست بیخبردر کنه ذات کس به دلایل نمی رسد
۴
در اولین قدم پر جبریل عقل سوختهر پا شکسته ای به در دل نمی رسد
صفحهٔ ۱ از ۳