خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ساغری به آن لب خندان نمیرسدهر تشنهلب به چشمه حیوان نمیرسد
۲
آه من است در دل شبهای انتظارطومار شکوهای که به پایان نمیرسد
۳
عاشق کجا و بوسه آن لعل آبدارآب گهر به خار مغیلان نمیرسد
۴
از جوش عاشقان نشود تنگ خلق عشقتنگی ز کاروان به بیابان نمیرسد
صفحهٔ ۱ از ۳