خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسددیری است پیک مصر به کنعان نمی‌رسد
۲
چشمی به داغ لاله عبث سرخ کرده‌ایمفیض سیاه کاسه به مهمان نمی‌رسد
۳
دیروز سیل گریه ز طوفان گذشته بودامروز پیک اشک به مژگان نمی‌رسد
۴
در هیچ نشئه نیست که سیری نکرده‌ایمکیفیتی به صحبت مستان نمی‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲