خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
۲
هرجا دچار وصل شوی کام دل بکیرهر روز نافه بر سر مجنون نمی رسد
۳
هر مصرع بلند به عمری برابرستزین بیشتر به مردم موزون نمی رسد
۴
تا دختری ز سلسله تاک مانده استوحدت سرای خم به فلاطون نمی رسد
صفحهٔ ۱ از ۲