خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خط صفای روی تو پادر رکاب شدحسن ترا مقدمه پیچ و تاب شد
۲
شب نیمه کرد زلف ز گرد سپاه خطمژگان شوخ زیرو زبر زانقلاب شد
۳
چون لاله در پیاله حسن تو خون گرماز انقلاب دور قمر مشکناب شد
۴
حسن ترا کشید به پای حساب خطبگذر ز بیحساب که یوم الحساب شد
صفحهٔ ۱ از ۴