خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۰۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا آفتاب رایت گل آشکار شداز توبه شکسته جهان لاله زار شد
۲
مغزی که بود مستند فرمانروای عقلپامال ترکتاز نسیم بهار شد
۳
رنگی که از شکستگی آن رو فتاده بوداز پرتو سهیل قدح لاله زار شد
۴
بر سرکشان به خلق توان دست یافتنبوی گل پیاده به صرصر سوار شد
صفحهٔ ۱ از ۲